Dejavu

Yeaap ewt dejavu halindeyim.... Kozmetik merakım aldı yürüdü gene.... Paşanın kredi kartına geçiş yaptım. Pause kuralları dahilinde sadece kredi kartıyla görüşüyorum :))) Neyse tonlarca para harcadım cilt bakım ürünlerine. El kremi aldım Neutrogena hani balıkçılar kullanıyormuş onlara bile iyi geliyormuş.... Garnier yüz temizleme jeli ve göz makyaj temizleme sütü.... Ya bu garnier benim için üretilmiş diye düşünüyorum. Diğer markaların en iyisi bile bende sivilce yapıyorken bu harika.... Bir kaç oje vs... Tırnak üzerindeki ojelere baskı yapan makinadan da istedim paşa lafı yapıştırdı.... Sen önce doğru düzgün oje sürmeyi öğrende dedi onu da alırız :))) Haklı galiba ben niye beceremiyoruum... Dün gece defalarca denedim oje sürdüm sildim sürdüm sildim yok olmuyooo.... Anladım ben yetenek işi bu. Ama kafaya koydum başaracağım. Şimdi kafayı bunlarla bozdum.

Bir kaç gün sonra Antalya ya gidicez. Paşanın işleri var, bende onunla gidicem biraz değişiklik olsun. Pause tayız aklımda..... O iş görüşmelerini yapacak bende orlarda takılıcam..... Oooohhh gel keyfim gel. Ama patrondan izini koparabilmem için çook çalışmam gerekiyo çoook.... Şu elimdeki iki projeyi tamamlarsam izni koparırım..... Bakalım bakalım ne olacak.....

Nerde kalmıştık.....

Nerde kalabiliriz hep aynı yerdeyim yerimde sayıyorum :)

Neyse bu cıvık girişi telafi edeyim. Bir kaç gün içerisinde ne kadar çok insan öldü. 24 şehit sonra 3 şehit daha arada bir kaç tane daha.... Yirmili yaşlarda çocuklar.... Çok acı.... Bu günde Van da deprem... Ama benim acımdan fazla gelmiyor hiç bir ölüm acısı.... 99 depreminde o insanların hali günlerce rüyalarıma girmişti. Haberleri izlerken oturup ağlardım. Şimdi haberlere bakıp bakıp anneme yani kendi derdime üzülüyorum. Duyarsızlaşıyor muyum? Onsuzluğa alışamıyorum :(( Ayyh bana kalsa haberde izlemem ya.... Her ölüm haberiyle annem geliyor sadece aklıma....

Hayat bir şekilde devam ediyor. Ölene kadar yaşıcaz sanırım. Paşayla bastığımız pause düğmesi hala basılı. Bunu kendisi istemişti bende kabul etmiştim.... Ama tuşun basılı kalması paşada kısa devre yaptı :) Bana ihtiyacın var, diyo ama benide yanına yanaştırmıyosun diyo. Haklı ona ihtiyacım var, hatta herkeze ihtiyacım var. Ama sırf ihtiyacım var diye kimsenin yanımda olmasını istemiyorum. Ayy çok arabeskim sanırım..... öööf bilmiyorum.... Zaten kafam bi dünya birde onu düşünemicem. Evlenince görecekmişim günümü. Evlenmek dedi, bunu bu kadar abuk bir şekilde söylemesi bi yana, bunu duymak için bunları yaşamam mı lazımdı.... Ayy dedim bana hayatı dar edeceksen hiç zahmet etme. Peehhh.... İçimde yaprak kımılda mıyor....


Şu an şunları yazmamdaki tek amaç pazartesi sendromu. Pazar günleri uyumazsam sanki pazartesi gelmeyecekmiş gibi hissediyorum. Saat duuuur lütfeenn..... Pazartesi sendromu bütün pazar beni strese sokuyor yetmiyormuş gibi birde gece uyutmuyor.

Geçen hafta arkadaşla sinemaya gittik. Çelik Yumruklar. Süperdi yaa.... Aslında başka filme gidecektik ama gittiğimiz yerde yokmuş. Bu filmide görevli kız tavsiye etti. Çok istemeyerek ve çok ön yargılı olarak girdim filem ama harbiden çok beğedim. Küçük oyuncu çocukta ne kadar sevimliydi öyle. Bir ağlama sahnesi var benimde gözlerim doluverdi.... Çok çok çok beğendim şiddetle ısrarla tavsiye ediyorum.... Gidin izleyin.... Tam bir aile filmi... Hem çocuklara hem büyüklere.... Ayy böyle sevinçli coşkulu çıktım sinemadan. Eve gelene kadar yollarda sırıtarak yürüdüm....

Bu arada çalıştığımız firmalardan birinin sahibi bana asılıyo sanırım tabi ben bu kalın kafalılıkla anlamam baya bi zaman aldı.... Normal normal iş konuşurken sesin billur gibi geliyo falan diyo ben telefondan herhalde diye düşünüyorum.... Sonra yemek teklifi gelince anladım çaktım ben durumu :) Amaaan ben dünyada değilim dokunmayın bana. Saçma sapan bu insanlar yaa... Nasıl bakcaz şimdi yüzyüze.... Abuk abuk konuşmalar.... Yok bir de evime yakın bir yerde her gün önünden geçiyorum şimdi karşılaşmamak için yolumu değiştiriyorum.... Sanki nolcaksa da amaan sıkıntı veriyo bana böyle şeyler... ıığğykk... paşaya anlattım çok bozuldu :P kıskandıın mıııı.....

Bu haftada bir arkadaşıma gidicektim çocuk sevmeye, 7 aylık bir oğluşu var daha görmek nasip olmadı.... Faceden fotolarına bakıyorum tam ısırmalık bişi.... Ama birlikte gidiceğimiz arkadaş beni aramadı, bende onu aramadım... Temizlik yaptım bütün gün. Kitap okudum, 1 kadın 1 erkeğin bilmem kaç tane bölümünü bir arada izledim. Çok seviyorum bu diziyi yaa.... Demet Evgar harika bir kadın bayılıyorum. Emre Karayel lede süper bir ikili olmuşlar. Normal kanallarada böyle kaliteli sitcomelar gelse keşke. Böyle mi yazılıyo bu sitcome :P

Bu aralar rejime verdim kendimi. 4 kiloda verdim yani. Ama sanırım bu gün bir kiloyu geri aldım :)) Benim yaptığım rejimden ne olur zaten :)) Neyse.... Bir kaç hafta sonra çoook zayıflıcam ve hemen bütün kıyafetlerimi atıp yerine güzel ciciler alıcam.... Hayaller hayaller... Saçımı boyatıcam. Makyajsız gezmicem. Seneye yazada spora başlıcam :P Planlara gel.... Ben yapçam bunları....

Neyse.... Çenem düştü gene.... Hadi ben kaçtım uykum geldi yaaaa, yarın biiirrrr sürü iş beni bekler.... Saat gene bir oldu.....Mucckkkssss....

Anlamsız

Şimdi herşey anlamsız geliyor. Annem varken derdim yokmuş yani o sorunlar o dertlendiklerim çok boşmuş ben abartmışım. Şimdi boş ve anlamsız hayat. Olmuş olmamış bir amacım kalmadı. Artık korkuyorum yaşamaktan. Evlenmekten çocuk sahibi olmaktan, isterdim hep ama şimdi anlamsız geliyor ve korkutuyor. Aynı olmayacak gibi bundan sonra hiç bir şey. Olmadı böyle hiç olmadı. Çok haksızlık bu... Annemi öldüren katilin ehliyetine bile el koymadı bu devlet ve daha öncede bir kazaya karışmıştı o insancıkta 30 yıldır felçli. Daha kaç kişinin canını yakması gerekiyor. Hatırlamıyorum deyip yırtıyor mahkemede. Ne kolay kabulleniyorsunuz. Çok kinliyim madem bu kadar kolay bende araba alıp onu ezicem lime lime edicem. Dünyayı bir pislikten temizlemiş olurum.

Düğün

Dayı oğlunun düğünündeydim hafta sonu. Cümbür cemaat herkez ordaydı. Annem hariç... Hissedildi yokluğu.... Herkez buruktu ama yapçak bir şey yok. Dayı oğlu benle yaşıt. Evlendiği kızı kaç senedir almaya çalışıyo ben artık sayısını unuttum abuk sabuk adetler yüzünden uzadıda uzadı. Ne kadar zorlaştırıyor bu insanlar hayatı. Allah mesut etsin inşallah çok uğraştı almak için. Düğün bitti damada apmadıkları kalmadı gençlerin ben ilk defa ömrümde böyle şeyler görüyorum. Sabah kadar sokmadılar gelini eve gelin arabada bekledi saatlerce. Damat menemen yaptı çorap yıkadı. Ayy o ağır abiden hiç ummazsın ama :))) Onun o halini videoya alcam diye zatüre oluyodum. Şu an her kemiğim ayrı ağrıyor. Koli koli peçete taşıyorum yanımda. Yatıp uyusam çok iyi gelcek akşamı iple çekiyorum. İşte böyle düğünüde atlattık çok şükür. Başka bir etkinlik kalmadı görünürde.

Spor olayını askıya aldım şimdilik. Eve yakın bir salon daha buldum. Hem daha uygun hemde yol problemim olmayacak. Ama çalışanlar bir acayip. Bööyle balonla şişirilmiş gibiler. Tırstım. Kızların saçlar simsiyah dudaklar kıpkırmızı ten bembeyaz vampir gibiler. Yani sırf tipleri yüzünden tereddütte kaldım. Komik ama şimdi gençlerde bir tuhaf ne biliiim maazallah satanist matanisttir... Yerler beni felam maazallah.... Ama ilk baktığımız salon harbi güzel mekan... Bakcaz artık....

Hadi ben çalışayım para kazanayım demi....Bye...

Spor?

Bir ağlıyorum bir gülüyorum. Ama gülüncek bir şey yok aslında. Gülmek beynin bir oyunu gibi bu aralar. Bir süre sonra demek ki bünye sapıtıyor. Kendi kendime kaldığımda aklımdan abzürt bir şey geçiyo bir bakıyorum sırıtıyorum. Sonra annem geliyor aklıma sanki görüyosa beni, bak gülebiliyo dicekmiş gibi, savunmaya geçiyorum hemen aslında gerçekten gülmüyorum diye. Deliriyo muyum acaba. Paşa tam destek.. Bak diyo ben varım hep olucam ne olursak olalım, o cümlesini tamamlayamadan ben başlıyorum gene ağlamaya. Dağıtmam lazım kafamı. İçeyim diyorum böyle gideyim bir sarhoş olayım düşünemicek kadar. Ama o zamanda günah olur rüyamda da göremem artık diye tırsıyorum açıkçası.

Geçen hafta düşündüm düşündüm spora başlamalıyım dedim, ama evde değil. Spor salonunda. Paşayla da konuştum o kadar desteğe ihtiyacım var ki... Herkez aman saçmalama otur evinde çık sokakta yürü derken, o hadi gel dedi şurda bir yer biliyorum gidelim bakalım. Budur yaaa.... Duymak istediğim bu. Gayet lüks bir spor salonu herşey var. Baya bi tuzlu. Üstelik bir hayli uzak hem eve hem işe....Ama ben bayıldım oraya... Biraz düşünelim dedik ayrıldık ordan. Ertesi güne kadar hep kurdum kafamda nasıl giderim, ya bıkarsam, ya zor gelirse, uyum sağlayamazsam, ya rahatsız olursam diğer insanlardan, çekinirsem vs... Ama bir yandan da haftalardır ilk defa hakkaten mutlu oldum içim kıpır kıpır... Yani hakikaten iyi gelecek gibi... Aklıma geldikçe çocuklar gibi heyecanlanıyorum. Aradan bir kaç gün daha geçince karda kışta o yol çekilir mi falan diye düşünmeye de başladım, ama hala istiyorum. Cesaretim kırılmadan kaydolmam lazım. Bakalım bu gün kampanyanında son günü. Az zamanım kaldı yani karar vermek için yoksa şu an ödeyeceğim paranın %30 zamlı halini ödemek durumunda kalıcam.

Yarın dayımın oğlunun düğünü var. Annem çook istemişti orda olmak. Hep beraber olmak vardı şimdi orda. Ne gerek vardı, böyle olmayabilirdi. Hiç hazmedemiyorum. Onu öldüren fink atıyo sokaklarda yeni arabasıyla.... İlahi adaleti bekliyorum...

Böyleyim işte iki normal hayat geçerken aklımdan birde annem geçiyor. Eyvah ki ne eyvah yıllar mı geçecek şimdi onsuz...

Bakalım napıcaz spor olayını akşama kadar vaktim var. İş çıkışı belki kaydolurum.... Bye...

Selamlar...

Hayat devam ediyor ama ben bir türlü adapte olamıyorum. Yavaş yavaş kendime gelmem lazım artık. İşler birikti. Patron kovacak yakında beni. Üzerimde acayip bir halsizlik var. Hiç bir şey yapasım yok.

Geçen hafta sonu arkadaşıma gittim. Annemi defnettiğimiz gün oğlu doğdu. Onun oğlunun mevlütüne. Çok sevdiğim arkadaşımın bebişide pek bir tatlı. Hiç kıskanmadı bebişini verdi kollarıma doya doya sevdim doğrusu. Ama zorlandım açıkçası bir kıpraşıveriyor kerata sanıyorum elimden kayıp gitçek. Ayy nasıl yüreğimi ağzıma getirdi kaç kere. O kadar minik ve tatlı ki insan yanından ayrılmak istemiyor. Maşallah Barekallah. O uyuyunca eski günleri yadettik. Harbiden çok güzel günlerdi bir daha asla tekrarı olamayacak, bol kahkahalı.... Liseli zamanlarımız.

Ordan çıktım kankimin düğününe gittim. Havalarda erken kararır oldu. Allah tan dolmuş direk gidiyorda bulabildim. Gerçi baya bir uzağında bıraktı nikah salonunun.... Yür yürü yürü süslü pabuçlarla, sokak lambası icat edilmemiş bir mahallede tırsarak. Allah tan insanlar ailecenek kapı önünde çekirdek çitliyorlardı yoksa çok korkunç yani. Ayy ne güzeldi düğün. Annem vefat etti diye sağ olsunlar özel bir ilgi gösterdiler bana ama bu ilgi beni daha çok kederlendirdi. Kankimi öyle gelinlikle görünce duygulanıverdim. Ayy canım yaa ne güzel olmuştu öyle saçı başı.... gelinliğini kendi özel yaptırdı zaten zevkli kız. Prensesler gibiydi. Annemde gelmek istiyordu düğününe :( Nişanına gitmedik diye kızmıştı bana. Düğün çıkışı paşa beni almaya gelecekti. Evine hırsız girmiş :) Hey Allah ım bende ona güvenip geç saate kadar oturdum. O polislerle falan uğraşıyomuş kendin gidiver dedi bana. İyi dedim. Çıktım gene onca yolu süslü pabuçlarımla çakkıdı çakkıdı teptim. Eve geldiğimde ayacıklarımın her bir yeri su toplamıştı. Hala yaralar yani.

Öyle işte aktif bir hafta sonu oldu. Aylar sonra bir şeyler yapmak iyi geldi.

Paşayla aramız limoni. Sağolsun annemin olaylarında çok yardımcı oldu ama ilişki anlamında berbatız. Zaten biz küstük sonra hastane olayları olunca gene ona sığındım. Kimse yokki başka... Ama bir tarafımda ona çok kızgın. Var mısın yok musun belli değil dedim. Her şeyinde yanımdayım diyor. Zor günler bunlar kimden yardım istesem yanımda olur. Çünkü hakikaten sanmıyorum kimse duyarsız kalamaz. Yani öyle düşünüyorumda bilemem. Dedim seninle ilişkimi anneme söylemek isterdim. O da ben söylicektim ama sana güvenemedim dedi . Neyime güvenemediyse.... O biliyordu zaten dedi. Öyle tabi kadın hissediyodu... Ne olacak sonumuz bilemiyorum. Biraz ara verdik. Ben teklif ettim oda itiraz etmedi. Tam con con olduk. İlişkimize ara verdik ne demekse. Neyse iyi geldi bu ara aslında. Çünkü yakın olunca istediğini yapsın istiyor insan beklentileri oluyor... Beklentisi olmayıncada yıpranıyor. Böyle olunca göz görmeyince gönül katlanıyor. Bilmem anlatabildim mi. Dam üstünde saksağan, gel bize bazı bazı...

Böyle bir haleti ruhliye içerisindeyim. Nerden buldum bu küflenmiş kelimeyide bilmem. Eski Türkçe de güzelmiş haa. Haleti ruhliye kibarlığa bak söz öbeğindeki. Ayyh saçmalıyorum gene. Ama ruh halinden daha kibarca değil mi. Tamm tmm kaçtım ben. BYe..

Zor

Annemsiz hayat çok zor. Hep onu düşünüyorum. Sürekli resimlerine videolarına bakıyorum. Ne kadar az çekmişim onu hep yiğenlerime odaklanmışım. Yiğenlerimin bir sürü videosu var onların yanında olan anneciğimin kolu bacağı ve sesi sığmış kameraya. Çocuklar çabucak büyüyor ya o minik sevimli hallerini saklıyayım derken annemi hep unutmuşum. Tek tük anneme odaklandırdığım görüntüler o kadar canımı acıtıyorki. Ben ona bir şey olmaz sanmışım. Hep güvendiğim oymuş meğer. Kolum kanadım kırıldı. Genede şükür diyorum bizi bu yaşa getirdi. Keşke, neden diye başlayan milyon tane cümle geçiyor beynimden. Aciz keşkeler boğazıma düğümleniyor, neden öyle neden böyle şöyle olsaydılar beynimi kemiriyor.

Zaman durmuyor günler, geçti gitti... İki gün sonra kırk ı olacak. Annemsiz kırk gün döndü bu dünya. Bakıyorum da ne yaşlılar ne hastalar var. İnsan düşünmeden edemiyor. Sapasağlam insan daha bir üzülüyorum. Allah ıma bin şükür ablam var, teyzem var. Allah bizi ayırmasın artık. Babam hemen evlenir artık buna dayanamayız, taşıncaz o mahalleden, görmemeyi tercih ediyoruz. Zor, değişiyor herşey, daha da değişecek gibi korkuyorum valla. Asıl o zaman daha bir ağar gelecek gibi. İşte asıl şimdi yaşlandım. Kadın hiç birimizin hayırlı mürüvetini göremedi. Tek torununa hasret gitti. Torunun adı anılınca gözlerinden yaşlar iniverirdi hemen. Doyamadı. Sebep olanlarla öbür dünyada hesaplaşacağıım.

İlk yedi gün ev bayram yeri gibiydi. Bazen annemin öldüğünü bile unutuyordum yıllardır görmediğim insanları görünce, sonra aklıma geliveriyor ve annem burda olsa hepsini bir arada görse nasıl mutlu olurdu diye düşünüyorum. Herkes bir anısını anlatıyor annemle ilgili. tek tek kaydediyorum beynime.

Rüyama girdi bir kaç kez. Mutlu yüzüyle hep. Gülen yüzüyle. Yapraklar döküldü mü diye sordu birinde. Hakkaten o günden sonra yapraklar dökülmeye başladı.

Dİplomamı aldım nihayet. Annem göremedi. Sevinirdi anlamı olmasada, bu diplomayla bir yere varılmasa da... Annem işte yaa... Özlüyorum hemde acayip. Babamı görmeye katlanamıyorum. Ne halt etmeye o kadar hızlı kullandın arabayı diyorum içimden. Ona bir şey olmadı. Sapa sağlam olur mu bir insan. Yanındaki paramparça olurken. İyiyi aldı kötüyü bıraktı Rabbim. Yıllardır kadına yapmadığını bırakmayan bu adam utanmadan annemin parasını da almak için koşturuyor. Annemin baba evinde yaşıyor. Annemin doğduğu mahallede. Kimsin sen, içgüveysi, demek istiyorum. Gücüm olsa evire çevire döverim ama nerde bende o takat. Sınav diyorum hep ALlah anemi kurtarmıştır belki bu adamın elinden. Öyle düşünmeyi tercih ediyoruz. Ama hazmetmek çok zor. Düşünsene bundan sonra annem hiç olmayacak artık. Hiç bir sevincim de.... Bayramdan sonra denize gidecektik beraber :(((

Bu aralar başka muhabbetim yok benim....